سلام دوستان گرامی ، خوشحالم که سه علی سه رو واسه بازدید انتخاب کردید ;) امیدوارم لحظات خوبی رو باهم داشته باشیم :)



خانه / پیامک خداوند / متن زیبای نیایش با خدا – جمله های قشنگ درد دل با پروردگار

متن زیبای نیایش با خدا – جمله های قشنگ درد دل با پروردگار

متن خیلی قشنگ برای درد دل با خدا و گرفتن آرامش

متن در مورد خدا

متن زیبای نیایش با خدا - جمله های قشنگ درد دل با پروردگار

حمد و سپاس خدایی را سزاست

که تیر حتمی قضایش را، هیچ سپری نمی شکند،

و لطف و محبت و هدایت اش را، هیچ مانعی باز نمی دارد،

و هیچ آفریده ‌ای، به‌ پای شباهت مخلوقات او نمیرسد …

الهی !

جهل و نادانی ما، و عصیان و گستاخی ما،

تو را باز نداشت از این‌ که راهنمایی مان کنی،به سوی صراط قربت‌ات،

و موفق‌مان گردانی، به آنچه رضا و خشنودی توست …


پس هرگاه تو را خواندیم، پاسخ‌مان گفتی،

هر چه از تو خواستیم، عنایت‌مان فرمودی …

هرگاه اطاعت‌‌ات کردیم، قدردانی و  پاداش مان دادی،

و هر زمان که شکرت را به‌جا آوردیم، بر نعمت‌های مان  افزودی،

و این‌ها همه چیست، جز نعمت تمام و کمال و احسان بی پایان تو؟!

ما کدام یک از نعمت های تو را می توانیم بشماریم،

و یا حتی به یاد آوریم و به خاطر سپاریم؟

خدایا !

ما را در شرم حضور خویش قرار ده، آن سان که انگار می بینمت،

ما را آن‌گونه حیامند کن، که گویی حضور عزیزت را احساس می کنیم

خدایا !

ما را با تقوی خود سعادتمند گردان،

و با  مرکب نافرمانی ات به وادی شقاوت و بدبختی مان مکشان …

در قضای ات، خیرمان را بخواه، و قدرت برکات‌‌ات را بر ما فرو ریز

تا آنجا که تأخیر را در تعجیل های تو، و تعجیل را در تأخیرهای تو نپسندیم

آنچه را که پیش می اندازی، دل‌مان هوای تغییرش را نکند،

و آنچه را که باز پی می نهی، ما را به شکوه و گلایه نکشاند،

پروردگار ما !

ما را از هول و هراس‌های این دنیا، و غم و اندوه‌های آخرت رهایی ببخش

و شر آنان که در زمین ستم میکنند، در امان بدار …

 خدایا !

به که واگذارمان می کنی، به سوی که می فرستی مان؟

به سوی آشنایان و نزدیکان؟ تا از ما ببرند و روی برگردانند؟

یا به سوی غریبان و غریبگان؟ تا گره از ابرو در افکنند و ما را از پیش برانند؟

خدایا !

ما به سوی دیگران دست دراز کنیم در حالی که خدای ما تویی،

و تویی کارساز و زمامدار ما؟

ای توشه و توان خستگیهای مان

ای همدم تنهایی های مان،

ای فریادرس غم و غصه‌های مان!

ای ولی نعمت‌های مان،

ای پشت و پناه‌مان در هجوم بی رحم مشکلات،

ای مونس و مأمن و یاور ما! در کنج عزلت و تنهایی و بی‌کسی!

تو پناهگاه مایی!

تو کهف مایی!

تو مأمن مایی!

وقتی که راه‌ها و مذاهب، با همه ی فراخی شان، ما را به عجز می کشانند،

و زمین با همه ی وسعت‌اش بر ما تنگی می کند،

اگر نبود رحمت تو، بی تردید هلاک می شدیم …

و اگر نبود محبت تو، بی شک سقوط و نابودی نصیب‌مان می شد …

ای زنده و حاضر !

ای معنای حیات در زمانی که هیچ زنده‌ای موجود نبود،

ای آن‌که با خوبی و احسان‌اش، ما را به خود نشان داد،

و ما با بدی ها و عصیان‌مان در مقابل‌اش ظاهر شدیم،

ای آن‌که در بیماری خواندیم‌اش و شفای مان داد،

در جهل خواندیم‌‌اش و شناخت‌مان داد،

در تنهایی صدایش کردیم و جمعیت‌مان بخشید،

در غربت طلبیدیم‌اش و به وطن بازمان گرداند،

در فقر خواستیم‌اش و غنای مان بخشید،

ما آنیم که بدی کردیم،

ما آنیم که گناه کردیم،

ما آنیم که به بدی همت گماشتیم،

ما آنیم که در جهالت غوطه ور شدیم،

ما آنیم که پیمان بستیم و شکستیم،

اکنون بازگشته‌ایم، باز آمده‌‌ایم،

با کوله‌ باری از گناه و اقرار به گناه،

پس تو در گذر ای خدای ما!

ببخش ای آن‌که گناه بندگان به او زیانی نمی رساند،

ای آن‌که از طاعت خلایق بی نیاز است،

و مردمان با یاری و پشتیبانی و رحمت‌‌اش به انجام کارهای خوب توفیق می یابند

معبود ما !

اینک ما در پیش روی توئیم، و در میان دست‌های توئیم،

بال گسترده و پر شکسته،

خوار و دلتنگ و حقیر،

نه عذری داریم که بیاوریم،

نه توانی که یاری بطلبیم

و نه ریسمانی که به آن بیاویزیم،

و نه دلیل و برهانی که بدان متوسل شویم،

تا وقتی که این کوله بار زشتی و گناه با ماست،

چه می توانیم بکنیم، انکار؟

خدای ما !

خواندیم، پاسخ‌مان گفتی،

از تو خواستیم، عطای مان کردی،

به سوی تو آمدیم، آغوش رحمت‌ات را گشودی،

به تو تکیه کردیم، نجات مان دادی،

” خداوندا ” برگ در هنگام زوال می افتد و میوه به هنگام کمال

اگر قرار بر رفتن است میوه ام گردان و بعد ببر

” بارالها “

زمین تنگ است و آسمان دلتنگ

بر من خرده نگیر اگر نالانم …

من هنوز رسم عاشقی نمی دانم

” خداوندا “

کمکم کن پیمانی را که در طوفان با تو بستم، در آرامش فراموش نکنم

و در طوفان های زندگی با ” خدا” باشم نه ناخدا

” بارالها “

به دل نگیر اگر گاهی “زبانم ” ازشکرت باز می ایستد

تقصیری ندارد

قاصر است کم میآورد دربرابر بزرگی ات …

لکنت می گیرد واژه هایم در برابرت!

در دلم اما همیشه

ذکر خیرت جاریست

من برای بندگی تو هزار و یک دلیل می خواهم

ممنونم که بی چون و چرا برایم ” خدایی ” میکنی …

امکان ندارد که کسی

چراغی برای دیگران

روشن کند و خودش

در تاریکی بماند …

خدایا !

پنجره ای برای تماشا و حنجره ای برای صدا زدن ندارم ،

امیدم به توست ، پس بی آنکه نامم را بپرسی و دفترهای دیروزم را ورق بزنى،

رحمتت را بر همه دوستان و عزیزانم جاری فرما …

آمین

مطالب مرتبط را ببینید

line30

لینک های پرطرفدار امروز

line30


بستن